ทำไมต้องใช้ฟอร์เวิร์ดเดอร์? บทความของ SeaRates เรื่องนี้ให้คำตอบห้าข้อ ได้แก่ ความเชี่ยวชาญ บริการ ซอฟต์แวร์ เครือข่าย และใบรับรอง ในปี 1997 ศาลอุทธรณ์กลางของสหรัฐฯ แสดงให้เห็นว่าบริการข้อหนึ่งอาจมีต้นทุนเท่าใด คดีเริ่มจากฟอร์เวิร์ดเดอร์รายหนึ่งคือ Exchange Transport International กับกระดาษหนังสือพิมพ์ที่ส่งจากเซนต์จอห์น ประเทศแคนาดา ไปยังเจดดาห์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย ใบตราส่งระบุค่าระวาง $67,794.62 ภายหลังศาลระบุว่ามีข้อพิพาทเรื่องอัตราค่าระวาง คือสายเรือเรียกเก็บจาก Omni ในอัตราที่ต่างจากที่ฟอร์เวิร์ดเดอร์เสนอราคาไว้ Exchange ออกใบแจ้งหนี้ค่าระวางให้ผู้ส่งสินค้า คือ Omni Lines และ Omni ชำระทันที Exchange นำเงินนั้นไปใช้หนี้ของตัวเอง แล้วปิดกิจการ สายเรือ National Shipping Company of Saudi Arabia แจ้งว่าไม่เคยได้รับเงิน จึงฟ้อง Omni เพื่อเรียกค่าระวางก้อนเดิม
รายการงานยาวเหยียด และมีหนึ่งข้อที่เป็นเรื่องเงิน
คณะกรรมาธิการการเดินเรือแห่งสหพันธรัฐ (FMC) กำหนดนิยามบริการรับจัดการขนส่งสินค้าไว้ใน 46 CFR 515.2 นิยามนั้นสั้น ครอบคลุมการจัดส่งสินค้าแทนผู้อื่นเพื่ออำนวยความสะดวกในการขนส่งโดยผู้ขนส่งสาธารณะ (common carrier) รายการมีตัวอย่างสิบสามข้อ และระบุว่าไม่จำกัดเพียงตัวอย่างเหล่านั้น ตัวอย่างเช่น การสั่งให้สินค้าไปถึงท่าเรือ การจัดทำเอกสารส่งออก การจองระวางบรรทุก การจัดทำใบตราส่ง การจัดการคลังสินค้าและประกันภัยสินค้า การประสานการเคลื่อนย้ายจากต้นทางถึงเรือ การให้คำแนะนำผู้ส่งออกเรื่องเลตเตอร์ออฟเครดิต ข้อที่สิบเอ็ดแปลกกว่าข้ออื่น ข้อความระบุว่า “การจัดการค่าระวางหรือเงินอื่นที่ผู้ส่งสินค้าจ่ายให้ล่วงหน้า หรือการโอนหรือจ่ายล่วงหน้าซึ่งค่าระวางหรือเงินอื่นหรือสินเชื่อที่เกี่ยวข้องกับการจัดส่งสินค้า” รายการส่วนใหญ่เป็นงานเอกสารหรือโลจิสติกส์ มีบรรทัดนี้เท่านั้นที่เป็นเงินสด
การนำเข้ามีเส้นตายกำกับ สำหรับสินค้าที่มาถึงสหรัฐฯ ทางเรือ ผู้นำเข้าหรือตัวแทนที่ได้รับมอบอำนาจต้องยื่น Importer Security Filing เป็นภาษาอังกฤษ สำหรับสินค้าส่วนใหญ่ ข้อมูลผู้ขาย ผู้ซื้อ ผู้ผลิต ประเทศต้นทาง และรหัสสินค้า ต้องยื่นอย่างช้าที่สุด 24 ชั่วโมงก่อนการขนขึ้นเรือที่ท่าเรือต่างประเทศ ตอนนั้นเรือยังไม่ออก และเมื่อเรือออกแล้ว การติดตามตู้คอนเทนเนอร์ จะแสดงว่าตู้อยู่ที่ไหน CBP พูดตรงไปตรงมา โดยระบุว่า การไม่ปฏิบัติตาม อาจนำไปสู่บทลงโทษทางการเงิน การตรวจสอบที่มากขึ้น และการหน่วงสินค้าในที่สุด
ปี 1997 ศาลถือว่าผู้ส่งสินค้าเป็นผู้จ่าย
ใบตราส่งในคดี Omni ประทับคำว่า “Freight Prepaid” สายเรือบอกว่ายังไม่ได้รับเงิน Omni ไม่โต้แย้งข้อนี้ ศาลแขวงตัดสินให้ Omni ชนะ เมื่อวันที่ 6 มีนาคม 1997 ศาลอุทธรณ์เขตที่ 11 กลับคำพิพากษา ผู้พิพากษายอมรับตรงๆ ว่าอึดอัดใจ: “ผลใดก็ตามที่เราได้ในคดีนี้ย่อมไม่เป็นธรรมอยู่บ้างโดยหลีกเลี่ยงไม่ได้” ผลลัพธ์มีสองทาง คือ Omni จ่ายสองครั้ง หรือสายเรือไม่ได้รับเงิน
ศาลใช้หลักจากคดีก่อนหน้าของศาลอุทธรณ์เขตที่ 5 คือ Strachan Shipping v. Dresser ผู้ส่งสินค้าต้องรับผิด เว้นแต่สายเรือจะปลดผู้ส่งสินค้าจากความรับผิด ศาลอ้างเหตุผลของศาลนั้นว่าฟอร์เวิร์ดเดอร์ “มีทรัพย์สินน้อย และรับจองสินค้าเป็นมูลค่าเกินกว่าสินทรัพย์สุทธิของตนมาก” สายเรือจึงต้องคาดว่าเงินจะมาจากผู้ส่งสินค้า แม้จะผ่านมือฟอร์เวิร์ดเดอร์ก็ตาม
จากนั้นก็เป็นคำแนะนำ “หากผู้ส่งสินค้าต้องการหลีกเลี่ยงความรับผิดจากการจ่ายซ้ำ ต้องระมัดระวังโดยทำธุรกิจกับฟอร์เวิร์ดเดอร์ที่น่าเชื่อถือ หรือทำสัญญากับสายเรือเพื่อให้ได้การปลดความรับผิด”
คดีถูกส่งกลับไปยังศาลชั้นต้น คำถามเรื่องการปลดความรับผิดยังไม่ได้ข้อยุติ “Freight prepaid” ดูเหมือนชี้ไปทางการปลดความรับผิด ความพยายามแรกของสายเรือที่จะเก็บเงินจาก Exchange ก็เช่นกัน ใบตราส่งชี้ไปอีกทาง คือให้สายเรือมีสิทธิ์ได้รับค่าระวางและค่าใช้จ่ายทั้งหมด “ไม่ว่าจะจ่ายจริงหรือไม่” คำพิพากษาไม่ได้รายงานตอนจบ คำพิพากษายังระบุศาลแขวงหลายแห่งที่ตีความ “freight prepaid” ว่าเป็นการให้เครดิตแก่ฟอร์เวิร์ดเดอร์ ดังนั้นในปี 1997 หลักเกณฑ์จึงยังไม่เป็นหนึ่งเดียว ศาลเห็นไม่ตรงกัน
ตัวเลข $50,000 กับค่าระวาง $67,794.62
ในสหรัฐฯ ผู้ที่ทำหน้าที่ฟอร์เวิร์ดเดอร์ขนส่งทางทะเลต้องมี ใบอนุญาตจากคณะกรรมาธิการ ผู้นั้นต้องแสดงหลักฐานความรับผิดชอบทางการเงินด้วย ซึ่ง 46 CFR 515.21 กำหนดไว้ที่ $50,000 สำหรับฟอร์เวิร์ดเดอร์ และ $75,000 สำหรับ NVOCC ค่าระวางในคดี Omni สูงกว่า $50,000 ที่ฟอร์เวิร์ดเดอร์ต้องแสดงในปัจจุบัน แม้ตัวเลขทั้งสองมาจากคนละทศวรรษ คำพิพากษาไม่พูดถึงใบอนุญาตของ Exchange และไม่พูดถึงหลักประกัน (bond) ด้วย นี่เป็นเพียงการเทียบขนาดเท่านั้น
ทำไมต้องใช้ฟอร์เวิร์ดเดอร์? เพื่อบริการข้างต้น โดยลืมตาดูข้อที่แตะต้องเงินของคุณ ก่อนชำระใบแจ้งหนี้ค่าระวางทางทะเลของฟอร์เวิร์ดเดอร์ ให้ขอให้สายเรือยืนยันเป็นลายลักษณ์อักษรว่าค่าระวางของคุณชำระแล้วหรือไม่ หรือสายเรือเรียกเก็บจากฟอร์เวิร์ดเดอร์รายเดียว นี่เป็นคำแนะนำเชิงปฏิบัติ ไม่ใช่หลักของศาล ศาลระบุข้อควรระวังสองอย่าง คือทำธุรกิจกับฟอร์เวิร์ดเดอร์ที่น่าเชื่อถือ หรือทำสัญญากับสายเรือเพื่อขอการปลดความรับผิด ควรตรวจสอบ ใบอนุญาต และ หลักประกัน ด้วย และ วิธีหาฟอร์เวิร์ดเดอร์ที่ดี จะพาดูข้อมูลของ FMC ทีละขั้น
คำถามที่พบบ่อย
ตัวแทนต้องเก็บหนังสือมอบอำนาจสำหรับ Importer Security Filing ไว้นานเท่าใด
ตาม 19 CFR 149.5(c) ตัวแทนที่ได้รับมอบอำนาจเก็บหนังสือมอบอำนาจเป็นภาษาอังกฤษไว้จนกว่าจะถูกเพิกถอน หนังสือมอบอำนาจที่ถูกเพิกถอนและหนังสือเพิกถอนต้องเก็บไว้อีกห้าปีหลังเพิกถอน และ CBP อาจขอตรวจดูได้
ใครส่ง Importer Security Filing พร้อมกับการยื่นนำเข้าในการส่งข้อมูลครั้งเดียวได้บ้าง
ตาม 19 CFR 149.5 ได้เฉพาะผู้นำเข้าที่ดำเนินการในนามของตนเอง หรือตัวแทนออกของ (licensed customs broker) ที่มีใบอนุญาตเท่านั้น
หากผู้นำเข้าไม่มีหลักประกันสำหรับ Importer Security Filing จะเป็นอย่างไร
ตัวแทนที่ยื่นแทนผู้นำเข้าอาจวางหลักประกันของตัวแทนเองได้ มิฉะนั้นผู้นำเข้าต้องมีหลักประกันอย่างใดอย่างหนึ่งที่ระบุไว้ใน 19 CFR 149.5 เช่น basic importation and entry bond หรือ importer security filing bond
