Sześćdziesiąt cztery pytania, jeden termin. W zawiadomieniu o zamiarze wydania przepisów amerykańska służba celna i ochrony granic (CBP) pyta importerów, agentów celnych i każdego, kto ma w tej sprawie coś do powiedzenia, czy kod identyfikacyjny producenta powinien przetrwać i co powinno stanąć obok niego. Uwagi można składać do 1 grudnia 2026 roku. Samo zawiadomienie niczego nie nakazuje.
Kod zbudowany według wzoru z 1986 roku
Kod identyfikacyjny producenta, czyli MID, powstaje z nazwy i adresu producenta lub nadawcy, takich jak na fakturze handlowej, oraz kraju, według metody określonej w dyrektywie celnej z 24 listopada 1986 roku. Importer of record, czyli importer wskazany jako odpowiedzialny za odprawę, podaje wynik razem ze zgłoszeniem podsumowującym (entry summary).
Zawiadomienie CBP samo wylicza wady tego rozwiązania. Kod daje “ograniczone informacje identyfikacyjne”, nie zawsze wskazuje podmiot, który interesuje CBP, i nie zawsze trafia do agencji dość wcześnie w procesie odprawy, by się przydać. Jest też “nie zawsze spójnym ani unikalnym numerem”: zmiana nazwy lub adresu może zmienić kod, a ten sam kod może w końcu należeć do kilku podmiotów.
Pytanie 28 dotyczy tego, czy zachować wzór, czy przy każdej przesyłce wymagać pełnej nazwy firmy i adresu fizycznego albo innego identyfikatora biznesowego. Pytanie 29 dotyczy tego, czy kod ma się pojawiać przy zgłoszeniu, przy zgłoszeniu podsumowującym, a może także w manifeście. Pytania 33 i 34 dodają internetową platformę handlową, która pośredniczyła w sprzedaży, oraz podmiot, do którego towar ostatecznie trafia. Morgan Lewis wymienia możliwą obsadę: producent, wytwórca, nadawca, eksporter, sprzedawca, dystrybutor, pakujący, platforma internetowa i odbiorca końcowy. Jeden element danych mógłby zamienić się w dziewięć podmiotów. Pytanie 30 dotyczy tego, jakie konsekwencje powinni ponosić importerzy, którzy nie podają dokładnych danych.
Dokumenty, które dostawca już złożył
Dekret wykonawczy 14411 (Executive Order 14411), podpisany 3 czerwca 2026 roku, nakazuje sekretarzowi bezpieczeństwa wewnętrznego wymagać dokumentacji, którą zagraniczny eksporter złożył własnej administracji celnej przed wysyłką. Zawiadomienie opisuje, jak CBP mogłaby to zrobić.
Pytanie 1 dotyczy tego, czy importer of record powinien składać te dokumenty dla wszystkich towarów. Na stole leżą zgłoszenia eksportowe, faktury handlowe, listy pakunkowe, licencje i pozwolenia eksportowe. Naruszenie, które CBP podaje jako przykład, to podwójne fakturowanie.
Morgan Lewis ocenia, że pomysł “mógłby w praktyce stworzyć nową warstwę dokumentową między zagraniczną transakcją eksportową a amerykańskim zgłoszeniem importowym”.
Pytania skierowane do branży są praktyczne. Pytanie 16 dotyczy tego, ile importerom zajmuje obecnie zdobycie takich dokumentów od zagranicznych dostawców. Pytanie 12 dotyczy tego, jak importer może wykazać, że posiadana kopia jest dokładnie tym dokumentem, który złożono za granicą, i że nie została zmieniona. Pytanie 17 dotyczy tego, co zrobić z dokumentami, które nie są po angielsku. Pytanie 43 dotyczy tego, czy zgłoszenie powinno być składane wcześniej, podczas gdy obecny przepis, 19 CFR 141.5, daje piętnaście dni kalendarzowych od rozładunku. Importer, który nigdy nie prosił dostawcy o zgłoszenie eksportowe, dowie się, ile to trwa, w dniu, w którym przepis tego zażąda.
Identyfikatory, platformy i krótki lont
Od 2022 roku trwa dobrowolny test globalnych identyfikatorów firm. Pozwala on importerom of record i licencjonowanym agentom celnym przesyłać wraz ze zgłoszeniem identyfikator z sektora prywatnego dla producenta, nadawcy lub sprzedawcy. Akceptowane są cztery: D-U-N-S, Global Location Number, Legal Entity Identifier i Altana ID. Pytanie 39 dotyczy tego, które podmioty w łańcuchu dostaw raczej go nie mają, a Pytanie 40 tego, czy wymaganie go przy zgłoszeniu jest w ogóle wykonalne.
Kolejne pytania dotyczą technologii śledzenia, w tym roli AI, oraz tego, z jakich platform rezerwacyjnych i logistycznych korzystają firmy. Pytanie 61 w sekcji CTPAT dotyczy tego, ile by kosztowało ograniczenie lub porzucenie platform takich jak LOGINK, gdyby kryteria bezpieczeństwa zostały zaktualizowane.
Nic z tego nie jest prawem. Carra Globe zauważa, że CBP może, ale nie musi później przygotować projekt przepisu. Morgan Lewis dodaje, że importerzy, którzy dziś nie otrzymują zgłoszeń eksportowych, “mogą musieć zmienić wymagania wobec dostawców i procesy wewnętrzne”.
Tani test: wybierz dziesięć ostatnich zgłoszeń, poproś każdego dostawcę o zgłoszenie eksportowe i fakturę handlową złożone w zagranicznym urzędzie celnym i policz, ile dni to zajmie. Ta sama lista pokaże, kto jest importerem of record w każdej pozycji, a ta rola może przesądzić, kto poniesie ciężar dokumentów, ponieważ Pytanie 4 dotyczy tego, czy importer of record powinien przechowywać i udostępniać te dokumenty. Uwagi składa się na regulations.gov w sprawie USCBP-2026-1058. Według stanu na 16 listopada zostało piętnaście dni.
