Εξήντα τέσσερις ερωτήσεις, μία προθεσμία. Στην προκαταρκτική ανακοίνωση προτεινόμενου κανονισμού η Τελωνειακή και Συνοριακή Υπηρεσία των ΗΠΑ (CBP) ρωτά εισαγωγείς, τελωνειακούς πράκτορες και οποιονδήποτε άλλον έχει γνώμη, αν ο κωδικός αναγνώρισης κατασκευαστή πρέπει να επιβιώσει και τι πρέπει να τον συνοδεύει. Τα σχόλια υποβάλλονται έως την 1η Δεκεμβρίου 2026. Η ίδια η ανακοίνωση δεν επιβάλλει τίποτα.
Ένας κωδικός που βγαίνει από έναν τύπο του 1986
Ο κωδικός αναγνώρισης κατασκευαστή, ή MID, σχηματίζεται από την επωνυμία και τη διεύθυνση του κατασκευαστή ή του αποστολέα, όπως εμφανίζονται στο εμπορικό τιμολόγιο, συν τη χώρα, με μέθοδο που ορίζεται σε τελωνειακή οδηγία της 24ης Νοεμβρίου 1986. Ο εισαγωγέας καταγραφής (importer of record) δηλώνει το αποτέλεσμα μαζί με τη συνοπτική δήλωση εισαγωγής.
Η ίδια η ανακοίνωση του CBP απαριθμεί τα ελαττώματα αυτής της ρύθμισης. Ο κωδικός δίνει «περιορισμένες πληροφορίες ταυτοποίησης», δεν κατονομάζει πάντα το μέρος που ενδιαφέρει το CBP και δεν φτάνει πάντα στην υπηρεσία αρκετά νωρίς στη διαδικασία εισαγωγής ώστε να βοηθήσει. Επίσης «δεν είναι πάντα συνεπής ή μοναδικός αριθμός»: μια αλλαγή επωνυμίας ή διεύθυνσης μπορεί να αλλάξει τον κωδικό και ο ίδιος κωδικός μπορεί να καταλήξει να ανήκει σε περισσότερες οντότητες.
Η Ερώτηση 28 ρωτά αν θα διατηρηθεί ο τύπος ή αν θα απαιτείται πλήρης επωνυμία εταιρείας και φυσική διεύθυνση, ή άλλο επιχειρηματικό αναγνωριστικό, με κάθε αποστολή. Η Ερώτηση 29 ρωτά αν ο κωδικός πρέπει να εμφανίζεται στην εισαγωγή, στη συνοπτική δήλωση εισαγωγής ή και στο μανιφέστο. Οι Ερωτήσεις 33 και 34 προσθέτουν μια διαδικτυακή αγορά που διευκόλυνε την πώληση και το μέρος για το οποίο προορίζονται τελικά τα εμπορεύματα. Η Morgan Lewis απαριθμεί ένα πιθανό σύνολο προσώπων: κατασκευαστής, παραγωγός, αποστολέας, εξαγωγέας, πωλητής, διανομέας, συσκευαστής, διαδικτυακή αγορά και τελικός παραλήπτης. Ένα στοιχείο δεδομένων θα μπορούσε να γίνει εννέα μέρη. Η Ερώτηση 30 ρωτά ποιες πρέπει να είναι οι συνέπειες για τους εισαγωγείς που δεν παρέχουν ακριβή δεδομένα.
Τα χαρτιά που ο προμηθευτής σας έχει ήδη καταθέσει
Το Εκτελεστικό Διάταγμα 14411, που υπεγράφη στις 3 Ιουνίου 2026, δίνει εντολή στον Υπουργό Εσωτερικής Ασφάλειας να απαιτήσει τα έγγραφα που ο ξένος εξαγωγέας υπέβαλε στη δική του τελωνειακή διοίκηση πριν από την αποστολή. Η ανακοίνωση περιγράφει πώς θα μπορούσε να το κάνει το CBP.
Η Ερώτηση 1 ρωτά αν ο εισαγωγέας καταγραφής πρέπει να υποβάλλει αυτά τα έγγραφα για όλα τα εμπορεύματα. Στα έγγραφα που εξετάζονται περιλαμβάνονται οι εξαγωγικές δηλώσεις, τα εμπορικά τιμολόγια, οι λίστες συσκευασίας, οι άδειες εξαγωγής και οι εγκρίσεις. Η παράβαση που αναφέρει ως παράδειγμα το CBP είναι η διπλή τιμολόγηση (dual-invoicing).
Η Morgan Lewis αναφέρει ότι η ιδέα «θα μπορούσε ουσιαστικά να δημιουργήσει ένα νέο επίπεδο τεκμηρίωσης ανάμεσα στην ξένη εξαγωγική συναλλαγή και την αμερικανική δήλωση εισαγωγής».
Οι ερωτήσεις που απευθύνονται στον κλάδο είναι οι πρακτικές. Η Ερώτηση 16 ρωτά τους εισαγωγείς πόσο χρόνο παίρνει σήμερα να λάβουν τέτοια έγγραφα από ξένους προμηθευτές. Η Ερώτηση 12 ρωτά πώς μπορεί ένας εισαγωγέας να αποδείξει ότι το αντίγραφο που κατέχει είναι ακριβώς το έγγραφο που κατατέθηκε στο εξωτερικό και δεν έχει αλλοιωθεί. Η Ερώτηση 17 ρωτά τι θα γίνεται με έγγραφα που δεν είναι στα αγγλικά. Η Ερώτηση 43 ρωτά αν η δήλωση εισαγωγής πρέπει να κατατίθεται νωρίτερα, ενώ ο ισχύων κανόνας, 19 CFR 141.5, δίνει δεκαπέντε ημερολογιακές ημέρες μετά την εκφόρτωση. Ένας εισαγωγέας που δεν έχει ζητήσει ποτέ εξαγωγική δήλωση από προμηθευτή θα ανακαλύψει τον χρόνο που χρειάζεται την ημέρα που ένας κανόνας θα την απαιτεί.
Αναγνωριστικά, πλατφόρμες και μικρό φυτίλι
Από το 2022 τρέχει μια εθελοντική δοκιμή παγκόσμιων επιχειρηματικών αναγνωριστικών. Επιτρέπει σε εισαγωγείς καταγραφής και αδειοδοτημένους τελωνειακούς πράκτορες να στέλνουν μαζί με τη δήλωση ένα αναγνωριστικό ιδιωτικού τομέα για τον κατασκευαστή, τον αποστολέα ή τον πωλητή. Γίνονται δεκτά τέσσερα: D-U-N-S, Global Location Number, Legal Entity Identifier και Altana ID. Η Ερώτηση 39 ρωτά ποια μέρη μιας εφοδιαστικής αλυσίδας είναι απίθανο να διαθέτουν κάποιο, και η Ερώτηση 40 ρωτά αν είναι καν εφικτό να απαιτείται ένα κατά την εισαγωγή.
Περαιτέρω ερωτήσεις αφορούν την τεχνολογία ιχνηλάτησης, συμπεριλαμβανομένου του ρόλου της τεχνητής νοημοσύνης, και τις πλατφόρμες κρατήσεων και logistics που χρησιμοποιούν οι εταιρείες. Η Ερώτηση 61 ρωτά, στην ενότητα CTPAT, πόσο θα κόστιζε ο περιορισμός ή η κατάργηση πλατφορμών όπως το LOGINK αν ενημερώνονταν τα κριτήρια ασφαλείας.
Τίποτα από αυτά δεν αποτελεί νόμο. Η Carra Globe σημειώνει ότι το CBP μπορεί να συντάξει ή να μη συντάξει στη συνέχεια προτεινόμενο κανόνα. Η Morgan Lewis προσθέτει ότι οι εισαγωγείς που σήμερα δεν λαμβάνουν εξαγωγικές δηλώσεις «ίσως χρειαστεί να τροποποιήσουν τις απαιτήσεις προς τους προμηθευτές και τις εσωτερικές διαδικασίες τους».
Ένας φθηνός έλεγχος: επιλέξτε δέκα πρόσφατες δηλώσεις εισαγωγής, ζητήστε από κάθε προμηθευτή την εξαγωγική δήλωση και το εμπορικό τιμολόγιο που κατατέθηκαν στην ξένη τελωνειακή αρχή, και μετρήστε πόσες ημέρες χρειάζονται. Η ίδια λίστα δείχνει ποιος είναι ο εισαγωγέας καταγραφής σε κάθε γραμμή και ο ρόλος αυτός μπορεί να καθορίσει ποιος φέρει τα χαρτιά, αφού η Ερώτηση 4 ρωτά αν ο εισαγωγέας καταγραφής πρέπει να τηρεί και να προσκομίζει αυτά τα αρχεία. Τα σχόλια υποβάλλονται στο regulations.gov με αριθμό φακέλου USCBP-2026-1058. Από τις 16 Νοεμβρίου απομένουν δεκαπέντε ημέρες.
