Na posiedzeniu Federal Maritime Commission 27 października urzędnik opisał oszustwo, po czym przyznał, że nie widzi, co oszuści na nim zyskują. John Crews kieruje komisyjnym Bureau of Enforcement, Investigations, and Compliance. Seatrade Maritime relacjonuje jego opis: niezarejestrowane zagraniczne podmioty przeglądają stanowe rejestry Secretary of State, kopiują dane korporacyjne licencjonowanego amerykańskiego spedytora oraz jego numer licencji FMC i wwożą przesyłki do kraju pod tą nazwą. Ładunek wydaje się prawdziwy. Crews powiedział, że gdy Customs and Border Protection (CBP) otwiera kontener, zawartość dokładnie odpowiada temu, co zadeklarował spedytor, a cła nie zostały uszczuplone, choć podano fałszywe informacje. Jego własna ocena: „Intuicyjnie nie rozumiem, co ten podmiot na tym zyskuje”.
Kto płaci za pożyczoną nazwę
Podsumowanie posiedzenia autorstwa Jones Walker przenosi koszt na posiadacza licencji. Amerykański spedytor, którego nazwa i numer licencji widnieją na cudzych przesyłkach, może spotkać się z reklamacjami załadowców, zapytaniami przewoźników i CBP oraz szkodą dla reputacji z powodu ładunku, którego nigdy nie obsługiwał. Jones Walker radzi licencjobiorcom zwracać uwagę na awizacje przybycia, faktury, reklamacje lub zapytania klientów dotyczące przesyłek, których nie obsługiwali. Radzi też utrzymywać aktualny wpis na liście FMC, zawierać umowy agencyjne zakazujące używania nazwy firmy, numeru licencji i formularzy konosamentu oraz zgłaszać bureau podejrzenia podszywania się.
Ograniczenia ustawowe sprawiają, że bezpośredni zasięg FMC wobec nieregulowanych podmiotów za granicą jest niewielki, twierdzi Seatrade. Dlatego agencja koordynuje działania z CBP i informuje federalne organy ścigania. Jones Walker dodaje, że pracownicy zwrócili uwagę na ogromny wysiłek wkładany w to podszywanie się.
Komisarz Daniel Maffei przedstawił mroczniejszą interpretację. Skradzione krajowe dane uwierzytelniające mogą być próbą generalną przed wprowadzeniem nielegalnych towarów do amerykańskiego łańcucha dostaw. Przewodnicząca Laura DiBella była bardziej bezpośrednia. Powiedziała, że „to już coś więcej niż pobudzony pajęczy zmysł: za tym wszystkim stoi coś bardzo niecnego”.
Rejestracja była możliwa
Lista OTI prowadzona przez komisję obejmuje trzy grupy. Ocean freight forwarders mają złożoną licencję i dowód zabezpieczenia finansowego. NVOCC dodatkowo mają opublikowaną taryfę, zgłaszaną na formularzu Form FMC-1. NVOCC z siedzibą za granicą rejestrują się na formularzu Form FMC-65 i składają ten sam dowód oraz taryfę.
Jones Walker zauważa, że te zagraniczne podmioty mogłyby zarejestrować się w FMC jako zagraniczne NVOCC, a mimo to podszywają się pod amerykańskie.
Priorytety egzekwowania przepisów
Dwoje komisarzy opowiedziało się za większą kontrolą OTI. Dye poprosił Crewsa, by „zajął się niektórymi z najpoważniejszych spraw na rynku”, a przewodnicząca DiBella powiedziała, że chciałaby głębiej zająć się obszarem OTI, relacjonuje International Trade Today. Ten sam artykuł cytuje Crewsa, według którego dochodzenia dotyczące OTI mają obecnie „niższy priorytet”. Pisze też, że bureau nie ustaliło jeszcze, dlaczego podmioty z siedzibą za granicą podszywają się pod amerykańskich spedytorów. Jones Walker określa sprawę jako będącą w aktywnej analizie, a ani Seatrade, ani Jones Walker nie wskazują postępowania przeciwko komukolwiek.
Seatrade porównuje ten schemat do transportu drogowego, gdzie, jak podaje, podwójne pośrednictwo (double-brokering) i kradzież tożsamości kosztują branżę setki milionów dolarów rocznie, a operatorzy przejmują federalne numery rejestracyjne lub rejestrują fikcyjne tożsamości, by inkasować płatności za fracht. Federal Motor Carrier Safety Administration odpowiedziała weryfikacją tożsamości nowych rejestrujących się, przebudowanym systemem rejestracji i ostrzejszymi przepisami o gwarancjach (surety bond) dla brokerów. FMC opisała dotąd koordynację z CBP i organami ścigania.
Co załadowca może sprawdzić w tym tygodniu
Jones Walker wymienia te sygnały ostrzegawcze dla posiadaczy licencji. Ta sama logika działa po stronie importera: uważaj na konosament, awizację przybycia lub fakturę od amerykańskiego spedytora, u którego nigdy nie robiłeś rezerwacji.
Porównaj firmę wystawiającą każdy dokument ze spedytorem wskazanym w potwierdzeniu rezerwacji. Sprawdź firmę na liście FMC. Zgodny numer licencji FMC niewiele dowodzi. Podszywający się już go używają. Skontaktuj się ze spedytorem przez dane kontaktowe z wcześniejszej przesyłki, a nie przez wątek e-mailowy, który dotarł razem z ładunkiem. Kroki sprawdzania wpisu spedytora w FMC opisano w osobnym poradniku, a pytania dotyczące listy należy kierować do pracowników komisji pod numerem (202) 523-5787.
