Według australijskich standardów czystości kontenerów morskich kontener musi być wolny od materiału stwarzającego zagrożenie bioasekuracyjne zarówno w środku, jak i na zewnątrz, a DAFF wymaga zabiegu na zanieczyszczonym kontenerze na koszt importera. Nowa Zelandia kieruje kontenery morskie do obiektu przejściowego na kontrolę, a sprawa z Auckland z 2024 roku pokazuje, co się dzieje, gdy ten krok zostanie pominięty.
Standardy czystości kontenerów australijskiego DAFF
Department of Agriculture, Fisheries and Forestry (DAFF) podaje, że wnętrze i zewnętrze kontenera muszą być wolne od jakiegokolwiek materiału stwarzającego zagrożenie bioasekuracyjne. Wymienia kilka najpoważniejszych zagrożeń: ślimaka afrykańskiego olbrzymiego, glebę, materiał roślinny, taki jak ziarno, które może przenosić skórka khapra, oraz produkty zwierzęce.
O tym, jak dokładnie kontener jest kontrolowany, decyduje miejsce jego pochodzenia. Dla krajów z Country Action List (CAL) departament kontroluje powierzchnie zewnętrzne każdego kontenera frachtu morskiego pochodzącego z krajów CAL ze ślimakiem i wymaga, aby wnętrze kontenerów z obszarów docelowych ślimaka było od niego wolne. Puste kontenery CAL także podlegają kontroli wewnętrznej, którą przeprowadza inspektor bioasekuracyjny na nabrzeżu albo, jeśli w porcie działa zatwierdzony plac pustych kontenerów, na tym placu po kontroli zewnętrznej.
DAFF stwierdza, że dokładne czyszczenie wnętrza przed załadunkiem i zewnętrza przed wysyłką może zlikwidować potrzebę zabiegu po przybyciu, a dokładne czyszczenie wewnętrzne i zewnętrzne pustych kontenerów jest pełnoprawną alternatywą dla fumigacji bromkiem metylu. Każdy zanieczyszczony kontener lub ładunek wykryty przy wjeździe do Australii wymaga zabiegu na koszt importera przed zwolnieniem. Kontener jadący na wiejski adres rozładunku, o ile nie jest głęboko zamrożony, podlega wiejskiej kontroli przy otwarciu tylnych drzwi, a okazywane tam dokumenty mogą obejmować deklaracje załadunku i czystości.
Czyszczenie w porcie załadunku ma też drogę dobrowolną, skierowaną do kontenerów z krajów CAL. Sea Container Hygiene System działa tak: uczestniczące miejsca czyszczą i zewnętrznie traktują kontenery środkiem owadobójczym w porcie załadunku. Kontrole na lądzie dla uczestników mogą spaść nawet do pięciu procent. DAFF mówi o korzyści opartej na wynikach, która obniża opłaty za kontrolę, czyszczenie i zabiegi oraz skraca postój na nabrzeżu.
Nowa Zelandia: sprawa Auslink i kontrola w obiekcie przejściowym
MPI podaje, że zgodnie z nowozelandzką ustawą Biosecurity Act wszystkie przybywające kontenery morskie muszą być przekazane z portu pierwszego zawinięcia do MPI Approved Transitional Facility w celu kontroli i rozładunku. Firma Auslink International New Zealand Limited prowadziła taki obiekt i w okresie od grudnia 2021 do kwietnia 2022 miała zlecone kontrole piętnastu kontenerów morskich.
Śledczy MPI ustalili, że żadna z wymaganych kontroli nie została wykonana w całości. Trzynaście z piętnastu kontenerów trafiło na miejsce, które dyrektor ds. dochodzeń Gary Orr opisał jako trawiasty padok na farmie, który nigdy nie mógłby zostać zatwierdzony. Kontener, który nie przeszedł pełnych kontroli i stoi na trawie, grozi przedostaniem się egzotycznych szkodników do gleby lub roślinności, twierdzi MPI. Później urząd potwierdził, że w piętnastu kontenerach ani na nich nie znaleziono egzotycznych szkodników.
Dnia 11 czerwca 2024 Sąd Okręgowy w Manukau skazał Auslink i jej kierownika, Christophera Jamesa Manninga, każdego za osiem zarzutów na podstawie Biosecurity Act. Auslink dostał grzywnę $16,250, a Manning $12,000 (dolarów nowozelandzkich). Zarzuty dotyczyły brakujących kontroli i dostawy do niezatwierdzonych lokalizacji.
Ciche blokady w danych śledzenia kontenerów
Tracker zapisuje zdarzenia, a poniższa flaga wynika z przerwy od ostatniego z nich. 16 listopada 2026 zapytanie do API śledzenia kontenerów Navo dla jednego konta, z listą 1500 kontenerów, zwróciło 20 z australijskim miejscem przeznaczenia, w tym dwanaście do Melbourne. Jeden, kontener T.S. Lines z Nansha, został rozładowany 9 listopada z Melbourne jako miejscem przeznaczenia i miał flagę samego API, inferred_silent_hold, z opisem „Possible customs delay”. Flaga to wnioskowanie: kontener rozładowany trzy lub więcej dni temu i jeszcze niezwolniony do odbioru może być wstrzymany. Nic w danych nie mówi, czy powodem jest bioasekuracja.
Działanie powiązane z flagą to zapytanie do przewoźnika o status dostępności i zapytanie do agenta celnego, czy są jakieś oczekujące blokady. DAFF ostrzega, że systemy stron trzecich nie zawierają jego szczegółów o przeszkodach dla ładunków CAL i nie należy na nich polegać przy decydowaniu, kiedy odebrać ładunek z nabrzeża. Dane nie mówią, czy kontener czeka na kontrolę bioasekuracyjną, czy na coś innego. Zapis pokazuje siedem dni po rozładunku i nic nowszego niż zdarzenie rozładunku.
Najczęstsze pytania
Co się dzieje z pustym kontenerem uznanym za zanieczyszczony w Australii?
Puste kontenery kontroluje departament lub uczestnik branżowy systemu bioasekuracji w miejscu objętym zatwierdzonym porozumieniem dla pustych kontenerów. Jeśli wykryto zanieczyszczenie, kontener trzeba oczyścić lub poddać zabiegowi zatwierdzoną metodą, zanim będzie można go dostarczyć lub użyć do pakowania produktów eksportowych.
Co musi być spełnione, zanim pełny kontener zostanie zwolniony z australijskiego nabrzeża?
Wśród warunków zwolnienia z nabrzeża, które wymienia DAFF, są: zewnętrze wolne od gleby, materiału zwierzęcego i roślinnego, towarów, opakowań oraz wnętrze wolne od materiału stwarzającego zagrożenie bioasekuracyjne, opakowania drewniane spełniające wymogi dotyczące zabiegu i kory oraz brak zakazanych opakowań. Zwolnienie zależy też od tego, czy towary nie podlegają dalszej interwencji bioasekuracyjnej.
Czy drewno w podłodze i ramie samego kontenera musi być poddane zabiegowi na potrzeby Australii?
Odsłonięte drewno użyte w konstrukcji kontenera musi być wolne od aktywnej infestacji i powinno być poddane trwałemu zabiegowi. Drewno trwale i całkowicie zamknięte w sposób wykluczający zasiedlenie przez owady niekoniecznie wymaga zabiegu chemicznego.
