Peloton در فوریه 2021 به مشتریان خود اعلام کرد که هزینه حمل برای هر کالا بیش از ده برابر مقدار معمول خواهد بود و 100 میلیون دلار برای رفع تأخیر در تحویل کنار گذاشت. این خبر را Supply Chain Dive گزارش کرده است. همین یک ردیف بودجه، روز را در برابر قیمت میگذارد و هسته انتخاب میان حمل هوایی و حمل دریایی است.
فوریه 2021: 100 میلیون دلار برای خریدن زمان
شرکت چهار مصرف برای این پول برشمرد: حمل هوایی، حمل دریایی تسریعشده، انتقال کانتینرها به بنادر کمازدحامتر و رساندن کالا به انبارهای آمریکا. ازدحام بنادر ساحل غربی یکی از علتهای تأخیر بود. بخشی از این مبلغ هم صرف نرخ بالاتر کانتینر از آسیا به ساحل غربی شد که Freightos آن را 4,334 دلار برآورد کرد، یعنی نزدیک به سه برابر 1,486 دلار یک سال پیش. Peloton گفت که حمل دریایی استاندارد را ادامه میدهد. حمل هوایی برای دوچرخه و تردمیل دائمی نخواهد بود.
Jill Woodworth، مدیر مالی، این هزینه را «یک سرمایهگذاری بسیار بزرگ» خواند و سپس یادآور شد که حمل فقط 2% تا 3% بهای تمامشده کالای فروختهشده است و از نظر حاشیه سود جذب آن آسان است. او انتظار داشت هزینههای غیرعادی تا ژوئن، پس از ساخته شدن موجودی در داخل آمریکا، فروکش کند.
نوامبر 2026: بخش دریایی آن معامله امروز چقدر طول میکشد
Peloton داشت روز میخرید. Navo tracking API در 19 نوامبر 2026، اطلاعات 107 کانتینر را برگرداند که از یک بندر چین به یک بندر آمریکا رفتهاند، در ژوئن یا بعد از آن بارگیری شدهاند و در مقصد تخلیه شدهاند. پس فقط سفرهای کاملشده شمرده میشود و کندترین کانتینرهای اخیر در آمار نیستند. از نخستین رویداد بارگیری واقعی تا رویداد تخلیه واقعی، میانه 46 روز بود، کوتاهترین 15 و طولانیترین 81 روز.
مقصد بخش بزرگی از این پراکندگی را توضیح میدهد. 27 کانتینری که در لسآنجلس، لانگبیچ یا تاکوما تخلیه شدند میانه 21 روز داشتند و هیچکدام بیشتر از 48 روز نکشید. 80 کانتینر دیگر که بیشترشان به هیوستن، چارلستون و شیکاگو رفتند (شیکاگو نقطه راهآهن داخلی است و روزهایش مرحله ریلی را هم دربر میگیرد) میانه 49.5 روز و بازه 27 تا 81 داشتند. اینها سفرها و مسیرهای متفاوتاند و فقط بندرهای متفاوت نیستند، پس این عددها اثر ازدحام را جدا نمیکنند. اما نشان میدهند چرا Peloton برای جابهجا کردن کانتینرها میان بنادر پول داد: برای فرستندهای که از دریا میفرستد، مقصد میتواند زمان رسیدن را هفتهها جابهجا کند، پیش از آنکه بحث هوایی مطرح شود.
انتشار به ازای هر تن: مقادیر پیشفرض GLEC
ضرایب انتشار زیر از Global Logistics Emissions Council است. در GLEC Framework v3.0 سپتامبر 2023، مقدار پیشفرض یک هواپیمای باری در پروازی بلندتر از 1,500 کیلومتر 629 گرم CO2e به ازای هر تن-کیلومتر است، بر پایه well-to-wheel. میانگین صنعت برای کانتینر خشک، که GLEC میگوید وقتی مبدأ و مقصد معلوم نیست باید از آن استفاده کرد، 89.0 گرم CO2e به ازای هر TEU-کیلومتر بر پایه well-to-wheel است. مقادیر مسیرهای تجاری برای کانتینر خشک در همان جدول فرق دارد، مثلاً 55.6 در Trans-Suez و 112.1 در مسیر پاناما.
واحدها یکی نیستند، پس اول تبدیل کنید. چارچوب پل لازم را میدهد: وقتی فقط تعداد TEU معلوم است، 10 تن برای هر TEU فرض کنید. این کار عدد کانتینر را به حدود 8.9 گرم به ازای هر تن-کیلومتر میرساند و بر پایه مقادیر پیشفرض v3.0، هواپیمای باری به ازای هر تن جابهجاشده تقریباً 70 برابر بیشتر منتشر میکند. GLEC برای کانتینرهای سبک 6 تن و برای سنگین 14.5 تن را هم مجاز میداند که نسبت را به حدود 42 برابر و حدود 100 برابر میبرد. هر دو ضریب به ازای هر کیلومتر هستند و مسافتی که هر روش میان دو بندر میپیماید یکسان نیست، پس شکاف برای هر محموله با نسبت هر کیلومتر فرق دارد. GLEC از آن زمان v3.1 و v3.2 را هم منتشر کرده و نسبت با آنها تغییر میکند، پس پیش از نقل آن در گزارش، ویرایش جاری را بررسی کنید.
آنچه قرارداد و کالا پیش از نرخ تعیین میکنند
حمل دریایی اول به یک شرط قراردادی نیاز دارد. از همینجا شروع کنید. مقدمه Incoterms 2020 از اتاق بازرگانی بینالمللی (ICC)، که در ICC Switzerland در دسترس است، میگوید در CFR، CIF و FOB تحویل وقتی انجام میشود که کالا در بندر بارگیری روی عرشه کشتی گذاشته شود و ریسک همراه تحویل منتقل میشود. فروشنده CIF همچنان کرایه حمل را میپردازد و بیمه میخرد. خریدار ریسک سفر را بر دوش میکشد. نمونه Navo در بالا برای مسیر چین به آمریکا میانه 46 روز از بارگیری تا تخلیه دارد. ICC همچنین توصیه میکند برای کالای کانتینری که پیش از بارگیری به حملکننده تحویل میشود، فروشنده بهتر است با شرط FCA بفروشد، نه FOB. پوشش پیشفرض بیمه در CIF مطابق Institute Cargo Clauses (C) است که ریسکهای فهرستشده را پوشش میدهد و طرفین میتوانند بر پوشش بیشتر توافق کنند.
نوع کالا میتواند حمل هوایی را پیچیده کند یا نزد یک ایرلاین ناممکن کند. این موضوع پیش از هر پیشنهاد قیمت، پرسش حمل هوایی یا دریایی را تغییر میدهد. صفحه کالاهای خطرناک IATA میگوید تجهیزات الکترونیکی حاوی باتری لیتیومی برای حمل هوایی کالای خطرناکاند، اما ممکن است از اظهارنامه رسمی معاف باشند و جای بررسی آن بخش II دستورالعمل بستهبندی مربوط است. بند 1.2.4 از DGR میافزاید ایرلاینها ملزم به پذیرش یک محصول معین نیستند، پس معافیت از کاغذبازی، پذیرش را به ایرلاین واگذار میکند.
نقطه سربهسر کجاست؟ وزن یا ارزشی که در آن حمل هوایی به صرفه میشود در هیچکدام از سندهای بالا نیست. جای آن در برگه هزینه تمامشده تحویل (landed cost) فرستنده است، کنار روزهای فروشی که تا وقتی کانتینر در دریاست از دست میرود.
پرسشهای متداول
وقتی بار در محفظه شکمی هواپیمای مسافربری پرواز میکند، کدام عدد GLEC صدق میکند؟
GLEC Framework v3.0 (سپتامبر 2023) بار شکمی را جدا از هواپیماهای باری فهرست کرده است. در پروازهای بالای 1,500 کیلومتر مقدار پیشفرض 768 گرم CO2e به ازای هر تن-کیلومتر بر پایه tank-to-wheel و 971 بر پایه well-to-wheel است. زیر 1,500 کیلومتر مقادیر 978 و 1,237 است. فقط وقتی از اینها استفاده کنید که ایرلاین داده خودش را نمیدهد.
آیا کانتینر یخچالی (reefer) شکاف انتشار میان هوایی و دریایی را عوض میکند؟
در GLEC v3.0 میانگین صنعت برای reefer برابر 172.2 گرم CO2e به ازای هر TEU-کیلومتر بر پایه well-to-wheel است، در برابر 89.0 برای کانتینر خشک. با فرض 10 تن به ازای هر TEU در این چارچوب، این حدود 17 گرم به ازای هر تن-کیلومتر میشود و هواپیمای باری مسافت بلند با 629 گرم همچنان بیش از 35 برابر منتشر میکند.
آیا ضریب انتشار هوایی در مسیرهای کوتاه تغییر میکند؟
بله. مقدار پیشفرض GLEC v3.0 برای هواپیمای باری زیر 1,500 کیلومتر 1,509 گرم CO2e به ازای هر تن-کیلومتر بر پایه well-to-wheel است، در برابر 629 گرم برای بالای 1,500 کیلومتر. خود متن GLEC تقسیم در 1,500 کیلومتر را سادهسازی مینامد، چون شدت انتشار هوایی با مسافت بهطور پیوسته تغییر میکند.
