Z rocznego raportu Triton International za 2020 rok wynika, że od lipca tamtego roku firma zaksięgowała ponad 1,3 mln TEU nowych i używanych kontenerów, a większość armatorów w dużej mierze opierała swoje moce przewozowe na firmach leasingowych. Sprawdzenie prefiksu takiego kontenera zwraca Triton. Kto go faktycznie przewozi, to już inne pytanie. W informacjach o wydaniu SeaRates z 21 sierpnia 2020 roku ogłoszono automatyczne wykrywanie armatora dla kontenerów leasingowych i nieleasingowych. Oryginalny wpis przekierowuje dziś na stronę główną DP World, więc poniżej odtwarzam tę tezę i sprawdzam ją na podstawie publicznych źródeł oraz danych, które API Navo ma obecnie.
Wykrywanie obejmujące kontenery z leasingu
Informacje o wydaniu z 34. tygodnia wymieniają cztery linie w bloku śledzenia: zmiany dotyczyły Turkon, Hamburg Sud, Sinokor i Hapag Lloyd. Nowy samouczący się moduł miał wykrywać armatora, a dla każdej wersji API Tracking System wykrywanie opisano jako dostępne dla „wszystkich typów kontenerów (leasingowych i nieleasingowych)“. Pięć kolejnych linii było w opracowaniu, poza 20 już obsługiwanymi. Notatki nie podają żadnej skuteczności i nie mówią, na czym moduł się uczył. Dziś katalog armatorów w Navo24 zawiera 236 linii żeglugowych.
Cztery wymienione linie pokazują, dlaczego tabelę przeglądową tak trudno utrzymać. Według stron armatorów w Navo24 prefiksy Turkon to m.in. TRKU i WFHU, Hamburg Sud to m.in. SUDU i HASU, Sinokor to SKHU, SKLU, SKRU i SKSU, a Hapag-Lloyd to m.in. HLBU, HLCU, HLXU i kilka innych. Co się dzieje, gdy właścicielem jest firma leasingowa?
Kogo wskazują pierwsze cztery litery?
Norma ISO 6346 definiuje kod właściciela jako trzy wielkie litery oznaczające właściciela lub głównego operatora kontenera, po których następuje litera kategorii wyposażenia. Kody rejestruje się w Bureau International des Containers w Paryżu, tak by każdy był unikalny. Kod właściciela kontenera zapisuje więc tego, kto go zarejestrował. W przypadku linii, która obsługuje własną flotę, właściciel i armator to zwykle ta sama firma albo jej grupa. W przypadku kontenera Triton tak nie jest: Triton opisuje się jako największy na świecie lessor kontenerów intermodalnych, z własną i zarządzaną flotą liczącą ponad 7 mln TEU.
W liście Triton do akcjonariuszy z 2020 roku armatorzy są nazwani klientami. Linia dzierżawi więc kontener i go przewozi, a prefiks na drzwiach nadal należy do Triton. Sprawdzenie prefiksu kontenera w rejestrze BIC mówi, kto jest właścicielem stali. Strona wyszukiwania SCAC w Terminal49 wyznacza granicę wprost: właścicielem może być firma leasingowa albo inna linia niż przewoźnik, który transportuje kontener, więc zgodność prefiksu to punkt wyjścia, a nie dowód, kto realizuje przesyłkę.
2 527 kontenerów Triton, 85 nazw przewoźników
Lista jednego konta w API Navo, czyli dane stojące za trackerem kontenerów, zawiera 3 921 numerów kontenerów. To lista jednego klienta, a nie całe śledzenie na platformie. W 2 634 z nich właścicielem sprzętu jest Triton Container International, rozłożony na 12 prefiksów. Największy jest TRDU z 1 259 kontenerami, potem TCNU z 322, TCLU z 272 i TLLU z 225. Nazwa przewoźnika jest zapisana dla 2 527 z 2 634, a nazw jest razem 85 różnych. Sam TRDU wiąże się z 29. Na czele tego prefiksu stoją HMM (239 kontenerów), Hapag-Lloyd (215), CMA CGM (135) i OOCL (82), a wśród 85 nazw są też spedytorzy, jak Kuehne + Nagel.
Teraz pole dzierżawcy. Z 2 358 kontenerów Triton, które mają zarówno dzierżawcę, jak i nazwę przewoźnika, tylko w 800 obie nazwy są takie same. W pozostałych 1 558 się różnią. Weźmy TRDU6578346, kontener 20GP z kodem typu ISO 22G1 i statusem leasingu on lease. Właścicielem jest Triton, dzierżawcą Topocean Consolidation Service (Los Angeles) Inc., a w rekordzie jako przewoźnik figuruje HMM. Trzy strony, jeden kontener. Topocean jest dzierżawcą 158 kontenerów z listy, a pole przewoźnika przy nich wskazuje HMM 92 razy, Yang Ming 21, Hapag-Lloyd 15, ONE 5 i CMA CGM 5.
Według statusu leasingu 2 408 kontenerów Triton jest w leasingu, 225 poza leasingiem, a jeden nie ma statusu. Każdy rekord w leasingu zawiera nazwę dzierżawcy. Wśród kontenerów Triton pole carrier_source w API ma wartość lessor w 292 rekordach i user w 287, a w 2 054 nie jest ustawione.
Prefiksy należące do linii wyglądają na tej samej liście inaczej, choć próby są niewielkie. Wszystkie 23 kontenery HLBU należą do Hapag-Lloyd, wszystkie 7 MSKU do Maersk, wszystkie 6 MSCU do MSC, a wszystkie 9 ONEU do ONE. Wyjątkiem w tej próbie jest CMAU: 17 z 29 kontenerów pod CMA CGM i 12 rozproszonych między sześć innych nazw.
Na tej liście 12 ze 171 prefiksów to prefiksy Triton i obejmują one 2 634 z 3 921 kontenerów, czyli około dwóch trzecich. Użyta jako filtr przewoźnika tabela prefiksów wskazałaby dla tych 2 634 kontenerów firmę leasingową, a nie linię. To mój wniosek, nie przetestowane porównanie. Zanim zaufasz jakiemuś prefiksowi, policz, ile z twoich własnych należy do lessora. W przypadku kontenera z leasingu nazwę armatora odczytaj z potwierdzenia rezerwacji albo z konosamentu.
Najczęstsze pytania
Czy czwarta litera prefiksu kontenera może być inna niż U?
Zgodnie z ISO 6346 czwarta litera to identyfikator kategorii wyposażenia: U oznacza kontenery towarowe, J odłączane wyposażenie związane z kontenerem, a Z naczepy i podwozia. Streszczenie normy w Wikipedii dodaje, że obecnie wszystkie oficjalne kody BIC kończą się na U, więc prefiks z J lub Z wskazuje na sprzęt inny niż standardowy kontener.
Czy cyfra kontrolna na końcu numeru kontenera mówi, kto jest jego właścicielem?
Nie. Cyfra kontrolna to jedna cyfra, która potwierdza poprawność zapisu i przesłania kodu właściciela oraz numeru seryjnego. Wyłapuje błędnie wpisany numer i nie niesie żadnej informacji o właścicielu ani o linii.
Czy jedna linia żeglugowa może mieć kilka kodów właściciela?
Tak. ISO 6346 pozwala właścicielowi ubiegać się o więcej niż jeden kod. Przykładem jest Hapag-Lloyd, którego prefiksy to m.in. HLBU, HLCU i HLXU.